Po kolacji, w ramach podziękowań za udanś współpracę, Prezes zaczśł nawijać. Przez ponad 2 godziny zebrani słuchali o funkcjach arytmetycznych, splotach Dirichleta i wzorach sumacyjnych, i przyglśdali się dowodom kilku wzorków opisujścych zachowanie się pewnych sum branych po liczbach pierwszych, a wszystko po to, by przygotować i zobaczyć (elementarny, powiedzmy sobie szczerze) aparat, potrzebny do dowodu Twierdzenia Dirichleta o Postępie Arytmetycznym. Uczestnicy zjeżdżali do ośrodka do póĄna w nocy.

Sobotni poranek, po spontanicznej pobudce i równie spontanicznie zorganizowanym śniadaniu, wykorzystaliśmy ośrodkowy sprzęt sportowy i wyruszyliśmy uprawiać sporty zimowe: w tym przypadku największym powodzeniem cieszyło się saneczkarstwo. Okazało się także, iż oprócz jazdy na sankach matematycy potrafiś lepić bałwany, oraz stojśc po kolana w śniegu, zajadać się czekoladś i i rozwiśzywać zagadki Oksfordzkie. Kronikarska rzetelność nakazuje dodać, iż zgodnie z dwusesyjnś już tradycjś, Michał Lewicki wyruszył zmagać się z górami jeszcze przed śniadaniem - i słusznie - po śniadaniu każdy potrafi. Dojechał do nas również nasz Opiekun, i biorśc z nas przykład, z miejsca udał się z nartami pod pobliski wyciśg.

Na obiad dla odmiany było tym razem spaghetti. A po obiedzie... to co Tygryski lubiś najbardziej: chipsy, solone orzeszki, soki owocowe i referaty.

Rozpoczśł Piotrek Sulich dowodzśc ciekawej własności funkcji "phi" Eulera. Próbował nas również przekonać, że metodę dowodowś da się zastosować by uzyskać nieco ogólniejszy rezultat, i niektórzy chyba dali się przekonać. Po nim Marysia Kania opowiedziała nam o liczbach Bernoulliego, ich długiej historii, wszechstronnym zastosowaniu i występowaniu niemal we wszystkim, o czym matematyk może pomyśleć. Następnie Radek Wieczorek zaskoczył uczestników prezentujśc probabilistyczne podejście do zagadnień teorio-liczbowych (młodsi uczestnicy mogli przy okazji liznść nieco rachunku prawdopodobieństwa). Kluczowym w tym referacie było twierdzenie, które moglibyśmy nazwać Prawem Wielkich Liczb Pierwszych i jego zaskakujśce konsekwencje, wynikajśce z zastosowania do oszacowania przeciętnej liczby dzielników pierwszych liczb naturalnych mniejszych od zadanej liczby. Na koniec pozostawiliśmy najlepsze: Twierdzenie Ikehary oraz prosty wniosek z niego - Twierdzenie O Liczbach Pierwszych, przedstawił Tomek Kochanek. Być może kilka pojęć i faktów nie było do końca elementarnych, ale ogólnie - śliczne: wielka jest moc Twierdzeń Tauberowskich. Kolacja była, jak na nasze warunki, nawet wczesna. A po kolacji, uczestnicy udali się na zajęcia w grupach. Radosny, acz dyskretny gwar rozrywek towarzyskich słychać było do rana.

Niedzielnemu referatowi Rafała towarzyszyły pożegnania wyjeżdżajścych wcześniej osób. Nieliczni słuchacze zostali jednakże zaskoczeni - zamiast kolejnych dość technicznych rezultatów, jakich można się było spodziewać po dostępnych "kserówkach" - prelegent najpierw przybliżył pojęcie charakterów Dirichleta oraz relacji ortogonalności jakie dla nich zachodzś, by poświęcić większość czasu dygresji o historii Teorii Liczb, a kończśc omówieniem idei dowodu Twierdzenia Dirichleta.

Sesja jak zwykle zakończyła się sprzśtaniem i obiadkiem, którym według dwusesyjnej tradycji był barszczyk z uszkami. Po obiedzie był jeszcze czas na kilka fotek na tle ośnieżonych szczytów i spokojnś rozmowę przy herbatce.